استعداد خير او موجب پذيرش خير است ، ولى شر و بدى را نمىشنود و نميپذيرد چون آماده ى براى خوبى ، تسليم و پذيرائى بدى نمىشود . « وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ » 61 طبرى : اين جمله دو معنى شده است : 1 - سخن مؤمنين را ميپذيرد نه منافقين و كافرين را ، 2 - مؤمنين را در امان دارد ولى منافقين از او در هراسند اگرچه سوگند وفادارى ياد كنند . « ألَمْ يَعْلَمُوا أَنَّه مَنْ يُحادِدِ اللَّه » 64 مجمع : يعنى با اينكه وسيله فهميدن داشتند چرا نداستند كه دشمنى با خدا ؟ و بعضى گفته‌اند : يعنى بايستى چنين چيز را بدانند . جبّائى گفته است : يعنى مگر پيغمبر اين حقيقت را براى شما روشن نكرده است ؟ « يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ » 65 طبرى : يعنى خداوند مؤمنين را از راز دل منافقين خبردار مىكند . و بعضى گفته‌اند : چون منافقين پيغمبر را به ريشخند ميگرفتند و عيبجوئى مسلمين ميكردند ، با يكديگر مىگفتند : شايد اين سخنان ما آشكار نشود و خدا سرّ ما را فاش نكند . خدا به پيغمبر فرمود : به آنها بگو سرّ شما فاش خواهد شد . مجمع : ابو مسلم گفته است يعنى آنها با مسخره و استهزا به يكديگر مىگفتند : مواظب باشيد اين خرده گيرى بر پيغمبر و مسلمين براى شما آيه درست نكند ، و درون شما را آشكار نكند ، جبّائى گفته است : يعنى چون مذمّت پيغمبر ميكردند خود ميترسيدند كه مبادا پيغمبر در سخن خود راستگو باشد و آيتى بياورد كه آنها را رسوا كند . مجاهد گفته است : يعنى بد مىگفتند و اميدوار بودند رازشان فاش نشود . ( معنى ديگر بهترى به نظر ميرسد كه اين جمله براى امر و فرمان باشد و معنى چنين مىشود . بايد منافقين بترسند كه ممكن است آيتى از آسمان بيايد و آنها را رسوا كند . و چون مطلب و موضوع سخن بر تهديد است اين معنى مناسب است ) . « إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طائِفَةً » 67 ابو الفتوح نوشته است : مفسّران گفتند : مراد بطايفه اى اوّل يك مرد است به نام محشى بن الحمير الأشجعى كه هر وقت